Genel, GÜNLÜK

Ooo Oooo O da Seviyor!

12 Ocak 2015
10912894_10153004477258836_718380205_n

-Yarın bir kahve içmeye ne dersin?

İşte Arda’dan birkaç gündür beklediğim mesaj sonunda gelmişti. Elim ayağım birbirine dolandı resmen ne yapacağımı şaşırdım.Öyle heyecan yaptım ki gören çocuk evlenme teklif etti zanneder.Alt tarafı kahve içelim diye soruyor. Buluşmaya dünden razıyım zaten,günlerdir bu mesajı bekliyorum.Tabii hemen whatsapp’ta kızlara sordum ‘Ayy mesaj attı ya ne yazıcam ki ben buna şimdi?’ diye.Konsey toplandı,analizler yapıldı ve sanki telefonun başında deli gibi onun aramasını bekliyormuş durumuna düşmemek için biraz geç cevap vermem kararlaştırıldı. (Kız whatsapp grupları: En cool gözüken kızların bile her şeyi danıştığı,en yakın kız arkadaşlarından oluşan o her derde deva gruplardır.) Tabii ki onlara söylemezsem çatlardım. Geç cevap atmaya karar verdik ama içim içime sığmıyor. Ben zaten her gün whatsapp’ta kovalıyorum onu. Kaçta online oldu,kimle konuşuyor acaba diye kendimi yiyip bitiriyorum.
Neyse,yarım saat sonra cevap gönderdim.
-Tabii olur, içelim bir kahve.

Ertesi gün buluşmak için sözleştik. Belki 40 tane kıyafet denedim.Kimi çok dekolte geliyor, kimi çok sıradan. En uygun kıyafeti bulana kadar çıldırdım resmen. Giyindim,süslendim buluşacağımız yere gittim. Ankara’da yaşayanlar iyi bilir belli başlı buluşma noktalarımız vardır.Ykm,Dost kitabevi,İmge kitabevi önü gibi… Biz Dost Kitabevi’nin önünde buluşmaya karar vermiştik. Heyecandan erken gitmişim. Madem erken geldim kitaplara bakayım dedim girdim içeri. Ben kitapların arasında kendimi kaybetmişken telefonum çaldı. Gelmiş,kapının önünde beni bekliyormuş. Kalbim pır pır kapıdan çıktım. Tam karşımda, kocaman gülümsemesiyle beni bekliyordu. ‘Allahım, başka kime yakışır böyle güzel gülmek?’ dedim içimden.
Tedirgin bir kucaklaşma oldu. Kırk yıllık dost gibi sarılamıyorsun ama tokalaşmak da çok soğuk kalacaktı. Neyse, oturduk bir mekana. Söyledik kahvelerimizi.Önce bir süre havadan sudan konuştuk sonra anlatmaya başladı hikayesini.Nasıl Ankara’ya gelmiş,neden bu bölümde okumuş,aslında ne istiyormuş,hayalleri neymiş. Normalde çenesi düşük biriyimdir genellikle ben konuşurum ama onu dinlemek öyle güzeldi ki. Çoğu zaman gülümseyerek eşlik ettim sohbete. Tutkuyla bağlı olduğu hayalleri vardı. İçimden tüm istediklerinin gerçekleşmesini diledim,bir yanımda tüm bunlar olurken onun yanında olabilmeyi diledi.
Onu büyülenmiş şekilde izlerken bi anda farkettim.Ağzım kulaklarımda ayran delisi gibi sırıtıyorum.Noluyoruz kızım dedim,kendine gel. Yoksaaa insan hemen birine bir şey hissedemez,tanımadan bir insan sevilmez diyen ben aşık mı olmuştum?

Hayallerinden bahsederken resmen gözlerinin içi gülüyordu,mimiklerinden yüzünün aldığı şekil öyle güzeldi ki… Bazen sessizleştiğimizde muzip muzip bana bakıp gülümsüyordu. Keşke an’ı dondurma yeteneğimiz olsa diye düşünüyordum bende o anlarda.

Konu iş güç,okul,aile derken en sonunda aşk’a geldi. 5 yıllık bir ilişkisi olmuş. Çok aşık olmuş kıza aslında ama sonra işler sarpa sarmış. İnanılmaz kıskanç bir kızmış. Önceleri sevdiği için bu durum ona çok batmamış ama zamanla dayanılmaz hale gelmiş falan. Bende bahsettim birkaç umutsuz ilişkimden. Konu hiç bize gelmedi ama. Bende ‘Dur vişne, daha çok erken. Belki o da tanıdıkça sevenlerdendir’ diye telkin ettim kendimi.

Biz birbirimizin hayatlarında böyle kaybolurken saat bir hayli geç olmuş. Dolmuşlara binmek üzere yola çıktık. Yol boyunca Ankara’yı neden sevdiğimizi hiç anlamayan her Egeli gibi ‘bu şehirde ne buluyorsunuz,bi kere çok gri’ diye söylenmeye başladı. ‘Gelmeyin arkadaşım o zaman. Biz de size çok bayılmıyoruz halla halla’ diye çıkıştım bende. Böyle bir gülüp bir tartışarak durağa geldik yine. Dolmuş az ilerde bekliyordu. Tuttu kolumdan ve kendine çevirdi. Yine çok güzel bir gün geçirdiğini söyledi ve yanaklarımdan öptü. Bende gülümsedim ve sarıldım ona. Ona ilk defa bu kadar yakın olmak resmen kalbimi yerinden oynattı. Zar zor ayrılarak kollarından bindim minibüse. Cam kenarına oturdum o da tam karşıma geçti. Araba hareket edene kadar birbirimize salak salak bakıp gülümsedik.
Hayattan bezmiş,herkese sinir olan kızdan sevgi pıtırcığına evrilmiş,ağzım kulaklarımda eve döndüm.
Yatağıma yattım.Zihnimde tüm günü yeniden yaşamak istiyordum.Tam uyumak üzereydim ki çat telefonuma bir mesaj geldi.

-Daha şimdiden çok özledim seni biliyor musun?

….

Ve o gece sabaha kadar whatsapp’ta kızlarla gelinlik modeli baktık.

You Might Also Like

Yorum Yok

Cevap Yaz